Loading...

اخبار سایت

عایق رطوبتی

انواع عایق های رطوبتی

از مهم ترین مشکلات ساختمان ها وجود نم و رطوبت می باشد. وجود نم و رطوبت موجب وارد آمدن خسارت های جبران ناپذیری به ساختمان ها می گردد. از این رو، عایق های رطوبتی نقش ویژه ای ایفا می کنند و تنها راه حل ممکن برای در امان ماندن ساختمان های در معرض نم و رطوبت عایق کاری رطوبتی محسوب می شود.

عوامل ایجاد کننده رطوبت:

رطوبت ایجاد شده در ساختمان ممکن است نتیجه‌ی عواملی چون نفوذ باران در سطوح داخلی از درز پنجره‌ها، ایجاد تعریق ناشی از وسایل رطوبت‌زای داخلی بر روی سطوح داخلی و نفوذ آب‌های زیرزمینی از کف و دیوارها باشد. خسارات جبران‌ناپذیری ناشی از نم و رطوبت به سازه‌ها و ساختمان وارد می‌آید و یکی از راهکارهای مقابله با آن عایقکاری رطوبتی می باشد.

تعریف عایق کاری رطوبتی:

طبق تعریف عایق کاری رطوبتی به استفاده از مواد و مصالحی گفته می شود که برای جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت در ساختمان استفاده میشود در مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان ایران قسمت الزامات عمومی ساختمان بخش ۴-۹-۸ (آب‌بندی و عایق کاری رطوبتی ) چنین آمده است:

«در تمام ساختمان‌ها حفاظت در برابر بارش نزولات جوی و رطوبت خاک الزامی است. بام‌های تخت، ایوان‌ها، کف‌های در تماس با زمین‌های نمناک، کف کلیه فضاهای بهداشتی در طبقات، دیوارهای زیرزمین و سایر دیوارهای در تماس با زمین نمناک، بدنه و کف و دیوار استخرها و منابع آب، باید عایق رطوبتی شوند. بام‌های شیب‌دار و قوسی و گنبدها و نماهایی که در معرض بوران‌های موسمی قرار می‌گیرند، باید با روش مناسب در برابر نزولات جوی و کج‌باران عایق کاری رطوبتی شوند.

در تمام فضاهای داخلی بنا، هرجا که شیر برداشت آب تعبیه شود، کف فضا باید عایقکاری رطوبتی شده و کف‌شوی دارای شترگلویی یا سیفون و تمهیدات لازم دیگر برای دفع فاضلاب، مطابق با ضوابط مبحث شانزدهم مقررات ملی ساختمان، پیش‌بینی شود.

عایق کاری رطوبتی سطح کف و دیواره‌های زیرزمین، جهت جلوگیری از نفوذ آب‌های سطحی و زیرزمینی و نشت آب لوله‌کشی، در ساختمان الزامی است.»

انواع عایقکاری رطوبتی و بررسی مزایا و معایب آن

روش‌های مختلفی برای عایق کاری رطوبتی ساختمان وجود دارد. در این مقاله به معرفی روش‌های سنتی ( قیرگونی و ایزوگام ) و مدرن ( نانوعایق‌ها ) عایقکاری رطوبتی و همچنین بررسی مزایا و معایب هر یک از روش‌ها پرداخته می‌شود.

عایق کاری رطوبتی سنتی با قیرگونی 

این روش یکی از متداول‌ترین روشهای عایق کاری رطوبتی در ایران می‌باشد، به این علت که در اکثر شهرهای کشور مواد اولیه قیرگونی به وفور یافت می‌شود. مواد مورد نیاز در این عایق، گونی و قیر می‌باشد. بین لایه های قیر، گونی به کار می‌رود تا موجب انسجام و پایداری قیرگونی شود. گونی نوعی پارچه است و از الیاف کنف چتایی محسوب می‌گردد. گونی باید نو، ریزبافت، کاملاً سالم، یکنواخت و عاری از آلودگی و چروک باشد و وزن آن در هر متر مربع حدود ۳۸۰ گرم باشد. گونی مورد نیاز از کشورهای خارجی وارد می شود و در سه اندازه مختلف به نام‌های گونی درجه یک، درجه دو و درجه سه در بازار یافت می‌شود.

قیر ماده ای است سیاه رنگ مرکب از هیدروکربن‌های آلی با ترکیبات پیچیده که از تقطیر نفت خام به دست می‌آید. قیر در دمای محیط، جامد است؛ اما با افزایش دما، به حالت خمیری درمی‌آید و پس از آن مایع می‌شود. کاربرد مهم قیر به علت وجود دو خاصیت مهم این ماده است: غیرقابل نفوذ بودن در برابر آب و چسبنده بودن. قیر معمولاً در دو حوزه راهسازی و عایق کاری رطوبتی به کار می‌رود. حدوداً ۹۰ درصد از قیر تولیدی، در حوزه راهسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد و مصارف برای عایق کاری رطوبتی ، تنها ۱۰ درصد از مصرف قیر را به خود اختصاص می‌دهد.

عایق کاری رطوبتی با ایزوگام

روش دیگری که برای عایق‌ کاری ساختمان از آن استفاده می‌شود، عایقکاری رطوبتی با ایزوگام است. در واقع ایزوگام یک پدیده صنعتی می‌باشد که با تکیه بر علم، تکنولوژی و همچنین تجربه ایجاد شده و از آن برای ایمن‌سازی ساختمان‌ها در برابر رطوبت ناشی از برف و باران استفاده می شود. ایزوگام پوشش مقاومی از قیر و الیاف مصنوعی است که با گرما بر بستر بام چسبانده می‌شود و از نفوذ آب و رطوبت به محیط زیر خود جلوگیری می‌کند. عمر ایزوگام بطور میانگین ۱۰ سال است.

لایه‌های تشکیل دهنده ایزوگام به شرح زیر می‌باشد:

  • قیر صنعتی ۷۰-۶۰
  • مواد پلیمری به نام اتکتیک پلی پروپیلن (APP)
  • یک لایه تیشوی نخدار ( پشم شیشه )
  • یک لایه پلی‌استر سوزنی
  • پودرتالک و در بعضی از این عایق‌ها پودر مس ۶۰۰
  • فیلم پلی‌اتیلن
  • باند و چسب

طبق استاندارد ایران عایقهای رطوبتی به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • عایقهای رطوبتی پیش ساخته مخصوص پی ساختمان (عایق پی)
  • عایقهای رطوبتی پیش ساخته مخصوص سطوح خارجی، بدنه استخر و تونلها ( عایق بام)

مزایای عایق کاری رطوبتی با ایزوگام 

     سبک بودن به مقدار حدود ۴ کیلوگرم بر متر مربع

     مقاوم در گرمای ۱۳۰+ درجه و سرمای ۴۰- درجه

     عدم پوسیدگی و شکنندگی

     قابلیت انعطاف

     مقاوم در برابر فشارهای احتمالی از انبساط و انقباض ساختمان

معایب عایقکاری رطوبتی با ایزوگام

  • فاسد شدن عایق بعد از ۶ ماه (از زمان تولید) به علت عدم نگهداری مطلوب
  • کم بودن طول عمر مفید (طول عمر در حدود ۱۰ سال)
  • هزینه بالای عایق‌کاری به دلیل نیاز به تعمیر و بازسازی پس از چند سال
  • هزینه اضافی ناشی از هم‌پوشانی ایزوگام با هم
  •  در موقع ترمیم محل آسیب دیده از سایر جاها بالا می‌زند
  •  تجزیه شدن بر اثر اشعه ماورابنفش
  •  بلند شدن و تبله کردن از سطح کار بعد از مدت زمان
  •  نشت رطوبت و آب در زیر کار پس از مرور زمان به دلیل عدم چسبندگی
  •  غیرقابل استفاده بودن سطح بام عایق شده
  •  شل شدن در تابستان به دلیل گرمای هوا و شره کردن
  • عدم چسبندگی کامل ایزوگام به سطح زیرین

عایق های رطوبتی بر پایه پلیمری (عایق های پلیمری)

جزء چسباننده این عایق های رطوبتی را انواع پلیمر و یا کوپلیمرهای پایه آب و یا پایه حلالی تشکیل می دهند. عایق های رطوبتی بر پایه پلی یورتانها از گروه عایق های رطوبتی پایه حلالی میباشند. که به دلیل قیمت تمام شده ی بالای آنها، معمولا استفاده از این عایقهای رطوبتی در فضای ساختمان مقرون به صرفه نیست. همچنین عایقهای رطوبتی بر پایه رزینهای اکریلیک و استایرن اکریلیک از دسته عایقهای رطوبتی بر پایه آب میباشند. معمولا عایقهای رطوبتی پایه آب خود به دو گروه عایقهای رطوبتی تک جزیی و عایق های رطوبتی دو جزیی تقسیم میشوند.

عایق های رطوبتی دوجزیی معمولا دارای یک جز پایه سیمانی میباشند که عایق رطوبتی MCI و عایق رطوبتی الیافدار RCI در این دسته قرار میگیرند.

عایقهای رطوبتی تک جزیی پایه آب به دلیل نداشتن جزء پایه سیمانی دارای چسبندگی کمتری نسبت به عایقهای دو جزیی میباشند.

عایق های رطوبتی نانو (عایق نانو)

معمولا در تقسیم بندی های علمی نمیتوان دقیقا دسته ای را با نام عایق رطوبتی نانو (عایق نانو) در گروه عایقهای رطوبتی گنجاند. ولی از آنجایی که واژه عایق نانو و یا عایق رطوبتی نانو در بازار محصولات نوین صنعت ساختمان رایج شده است، لازم است در مورد این گروه عایقهای رطوبتی نیز به طور جداگانه صحبت گردد.

همانطور که از اسم این عایق رطوبتی پیداست میبایست در تولید و فرآوری این محصول از فناوری نانو استفاده شده باشد. لذا میتوان این نامگذاری را در زیرگروه عایق های رطوبتی پلیمری نیز تقسیم بندی نمود. چرا که برخی از عایق های رطوبتی پلیمری (یا به قولی آب بندهای پلیمری) از جمله عایق رطوبتی MCI و عایق رطوبتی الیافدار RCI، به واسطه داشتن یک یا چند نانوذره در ساختار خود نیز یک عایق نانو محسوب میشوند.

معمولا حضور نانوذرات در عایقهای رطوبتی نانو  به دلایل مختلفی از جمله بهبود عملکرد آب بندی، کمک به آب گریز کردن پوشش، آنتی باکتریال نمودن عایق رطوبتی و یا کمک به دوام و استحکام عایق رطوبتی میباشد.

در بسیاری از عایقهایی که در بازار صنعت ساختمان از آنها به نام عایق نانو یاد میشود کمتر دیده میشود که کاملا از فناوری نانو بهره مند باشند. ولیکن از آنجایی که عموم مردم با عملکرد و مشخصات فنی این دسته از عایقهای رطوبتی آشنا نیستند همه ی عایقهای رطوبتی جدید که ظاهر و عملکردی متفاوت با ایزوگام و قیرگونی دارند را عایق نانو مینامند.

عایق های رطوبتی پایه سیمانی

عایق های رطوبتی پایه سیمانی میتوانند یک گروه از عایق های رطوبتی پلیمری محسوب شوند چرا که در ساختار تشکیل دهنده ی این عایق ها از مواد پلیمری جهت افزایش چسبندگی و تا اندازه ای انعطاف پذیری ملات سیمانی اجرا شده استفاده شده است. در برخی از این عایق های رطوبتی یا به قولی ملات های آب بند پایه سیمانی مانند ملات آب بند الیافدار RCM از نانوذرات نیز جهت بهبود عملکرد آب بندی و افزایش چسبندگی به زیرآیند استفاده شده است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *